Teatr Nowej Sztuki – „Aparat, który dała mi matka” 7.09.2018, 16:30

7.09.2018 – godz. 16:30
Strefa Kultury Studenckiej US – ul. Malczewskiego 10
OTWARCIE FESTIWALU

„Aparat, który dała mi matka”

Monodram powstaje jednocześnie w trzech miejscach i grają w nim w trzech językach trzy różne aktorki. Są to: Mińsk na Białorusi, Świętochłowice w Polsce i Moskwa w Rosji (wiosna 2018).
Realizacje łączy ten sam tekst, którego adaptacji dokonał reżyser, muzyka skomponowana przez Jacka Panka i ten sam reżyser – Dariusz Jezierski. Reszta jest eksperymentem – inna wrażliwość aktorek i publiczności, inne konwencje, inne rozwiązania sceniczne.
Podkreślić należy geniusz Susanny Kaysen, znanej nam z głośnej „Przerwanej lekcji muzyki”. Jej autoironia i sposób w jaki opowiada o rzeczach najtrudniejszych, świadczą o absolutnym kunszcie pisarskim. Adaptacja zachowała te zalety. Publiczność czekają zatem salwy śmiechu, ale i chwile skupionej refleksji.
O czym chcemy powiedzieć? O tym, co jest normalne a przecież wypierane nie tylko z kultury, ale nawet z języka. Brakuje słów, które mogłyby służyć do opowiedzenia o fizjologii kobiety bez wywoływania zawstydzenia, zażenowania, a zaraz za nimi oburzenia. Nie rażą „penis”, „fiut”, nawet „kutas”, czy śląski „ciul”. Słowa „pochwa”, „cipka”, „wagina” wywołują podejrzliwość. Nie? Na pewno…?
Spektakl ma także drugi plan. Jego naturalną kontynuacją są anonimowe ankiety rozdawane kobietom, które oglądały spektakl. Posłużą one jako materiał dla analizy socjologicznej różnic w sytuacji kobiet w trzech krajach, w których odbywa się projekt.

Teatr Nowej Sztuki [Polska]

Od 18 lat teatr działa w bardzo nietypowej formule, istniejąc jako podmiot nieinstytucjonalny, bez stałego miejsca działalności. Nie przeszkodziło to mu doprowadzić do kilkudziesięciu premier i wygrać kilku międzynarodowych konkursów. Premiery odbywają się w różnych miejscach w kraju i za granicą. Oprócz osób stale współpracujących angażowani są aktorzy do konkretnych projektów. Teatr angażuje się w projekty międzynarodowe, współpracując z podmiotami instytucjonalnymi Białorusi, Gruzji, Serbii, Bośni i Hercegowiny oraz Estonii. Powstało już kilka koprodukcji. Dodatkowym pokłosiem takiej formy działalności są na przykład tłumaczenia na polski dramaturgii białoruskiej, tłumaczenie na gruziński dramatu „Złodziej” Wiesława Myśliwskiego, na białoruski „Męczeństwa Piotra o’Heya” Sławomira Mrożka. Teatr współpracuje z różnymi instytucjami w zakresie arteterapii przez teatr dla osób niepełnosprawnych intelektualnie.

 

Jedna myśl na temat “Teatr Nowej Sztuki – „Aparat, który dała mi matka” 7.09.2018, 16:30

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *